Wat is Ving Tsun?

Ving Tsun is een Chinees vechtsysteem dat is ontwikkeld met maar één gedachte, en dat is overleven in een gevecht.

Volgens de legende is Ving Tsun Kung Fu in de 17e eeuw ontwikkeld door een vrouw afkomstig uit de Shaolin Temple. Haar doel was om de bestaande technieken op alle kwetsbaarheden en imperfecties verbeteren, de bewegingen moesten zodoende korter, efficiënter, sneller en doelgerichter worden. Het systeem moest universeel zijn, dus toepasbaar in iedere situatie. De techniek moest met weinig kracht kunnen functioneren, om het te kunnen gebruiken bij een fysiek sterkere tegenstander. Door dit meerdere generaties te observeren, te trainen, en te verbeteren, is Ving Tsun met succes ontwikkeld. Uiteindelijk heeft grootmeester Yip Man jarenlang Ving Tsun onderwezen in Hong Kong, waarmee hij een doorslaggevende rol heeft gespeeld in de verspreiding en bekendheid ervan. Eén van Yip Mans meest succesvolle leerlingen was Wong Shun Leung, een getalenteerd en "streetwise" Ving Tsun-beoefenaar. De kennis en ervaring van Wong is van grote invloed geweest op de verdere ontwikkeling van Ving Tsun, ook binnen onze society.

Er wordt wel eens gezegd dat Ving Tsun "vechten van dichtbij" is.

Dit klinkt misschien wat vreemd, en dat is het eigenlijk ook. Vechten op afstand is natuurlijk niet erg effectief. Toch zijn er nog altijd veel vechtsporten waarbij veel gebruik wordt gemaakt van (schijn)bewegingen op afstand van de tegenstander. Dit zie je ook terug in veel films die over vechtsport gaan; de gevechten zien er doorgaans erg spectaculair en acrobatisch uit, en de held van het verhaal verliest geen enkel gevecht. Dit is misschien indrukwekkend en leuk om naar te kijken, maar het is niet de realistische gang van zaken in een echt gevecht. Iedere beweging die je teveel maakt kost je energie, en iedere omweg die je neemt kost je tijd. Wanneer je efficiënt wilt overleven in een gevecht, zal je economische en korte bewegingen moeten maken in nabijheid van je tegenstander, zonder daarbij gebruik te maken van overbodige showelementen. Dit is de kerngedachte van Ving Tsun.

Het "center line-principe" en "gelijktijdige aanval en verdediging" vormen de basis van het systeem.

Door vormtraining en partneroefeningen werk je aan het beheersen van een dynamische structuur en een juiste anticipatie op je tegenstander. Dynamiek en gevoel voor afstand wordt getraind. Je leert je eigen stabiliteit te behouden, en hoe je je tegenstander uit balans kan brengen. Je gaat kritisch nadenken over hoe je handelt binnen een gevecht, en waarom. Vanuit welke hoek is een aanval effectief? Waarom is het niet altijd zinvol om te schoppen? Wat is een effectieve stoot? Hoe doseer je je energie? Dit zijn allemaal vragen waarmee je aan de slag gaat. Omdat je in een gevecht altijd rekening moet houden met nadelige omstandigheden, zoals een tegenstander die groter, sterker of vitaler is dan jij, ligt bij Ving Tsun de nadruk op het ontwikkelen en perfectioneren van techniek, en niet alleen op het inzetten van kracht.

Dit maakt Ving Tsun geschikt voor beoefenaren van verschillende leeftijdsgroepen.

Wong Shun Leung in Holland

De schrijfwijze

Eigenlijk zijn alle westerse vertalingen even goed of fout. Zoals bekend wordt in China waar ons systeem vandaan komt het alfabet niet gebruikt. Het Chinese schrift bestaat alleen uit karakters. De verschillende schrijfwijzen zijn ontstaan door het vertalen van de klank van het Chinese karakter naar een westers fonetisch schrift. 

Een aantal van die schrijfwijzen zijn: Ving Tsun, Wing Chun, Wing Tsun, Ving Chun. Met de verschillende schrijfwijzen willen de organisaties en scholen meestal aangeven dat zij een andere interpretatie hebben van het systeem. Een bepaalde schrijfwijze geeft verder geen garantie dat je bij de juiste of verkeerde school zou zitten. Op welke wijze een organisatie of leraar het ook schrijft, zegt niets over het technische niveau en of de bewegingen en ideeën correct worden overgedragen. 

De schrijfwijze Ving Tsun werd bedacht door Yip Man, de leraar van Wong Shun Leung. De Ving Tsun Athletic Association in Hong Kong, die is opgericht in 1967, gebruikte deze schrijfwijze als eerste.