Ving Tsun versus Jeet Kune Do

Vanaf dat moment kwam Lee alleen nog af in toe in Hongkong om te filmen of om zijn ouders op te zoeken. Wongs relatie met Lee zette zich voort in een briefwisseling. Toen Bruce Ving Tsun begon te onderwijzen in de VS schreef hij vaak naar Wong om bepaalde aspecten van het systeem verduidelijkt te krijgen. Terwijl hij zijn gevechtsvermogen verder ontwikkelde, en ook nog toen hij Jeet Kune Do bedacht, bleef Lee bij Wong informatie inwinnen.

Wong Shun Leung was het type man waarmee Lee zich verwant voelde. Wong was een echte vechter die de gevechtskunst analytisch benaderde. Toen Lee uiteindelijk weer in Hongkong kwam, bezocht hij Wong en spraken de twee mannen over techniek en theorie in een marathondiscussie die zeven tot acht uur duurde.

Tijdens deze discussie, kort voordat Bruce kwam te overlijden, zei hij dat hij Jeet Kune Do misschien nooit had moeten creëren. Toen Wong hem vroeg waarom hij twijfelde, legde Lee hem uit dat Jeet Kune Do in theorie weliswaar een gevorderd gevechtssysteem was, maar in de praktijk niet leek te werken; het bleek te moeilijk voor een leraar om de nogal abstracte stijl te onderwijzen aan een aantal leerlingen met verschillende capaciteiten en dan ook nog te verwachten dat ze niet in verwarring raken.

De ideeën en technieken van Jeet Kune Do waren veel te veel gericht op de persoonlijke ontwikkeling van Bruce en ongeschikt om via een lessysteem door te geven. Bruce Lee zelf had op een traditionele manier geleerd. Hij vocht eerst op straat, waar hij ervaring opdeed, en probeerde daarna zijn eigen ervaring en ideeën te ontwikkelen in een nieuwe vorm. Hij had alle elementen geleerd van het Chi Sau, maar vond het moeilijk om zijn nieuwe lessen puur op Ving Tsun te baseren. Er ontbrak een schakel in de ketting.

Wong wees hem erop dat Bruce misschien probeerde een te groot gebied te bestrijken in een te korte tijd. Maar aan de andere kant was Wong het eens met Lee's analyserende benadering van het vechten. Alles in overweging nemend vond Wong ook dat iemand niet altijd moet accepteren wat hem gepresenteerd wordt zonder het op zijn waarde te testen. Wong Shun Leung was, net als Bruce Lee, vindingrijk in zijn ideeën. Het leek 

Wong Shun Leung and Bruce Lee on the set of 'Enter the Dragon'

misschien alsof hij lesgaf op een autoritaire en traditionele manier, maar wie verder kijkt moet concluderen dat hij altijd klaarstond om te adviseren en iedere vraag die een leerling kan hebben te beantwoorden. Hij geloofde ook in het lesgeven aan westerlingen, wat lijnrecht inging tegen de opdracht van Yip Man.

Traditioneel weigerden Chinese meesters westerse leerlingen om twee redenen: ten eerste uit vijandigheid tegenover het Westen, overgebleven van de Boksersopstand (1899-1901) en ten tweede vanwege het feit dat de meeste westerlingen veel groter en sterker zijn dan de gemiddelde Chinees. Gezien het lengtevoordeel zou een westerling met hetzelfde technische niveau in Kung Fu logischerwijs in staat zijn om Chinese tegenstanders te verslaan.