De kennismaking met Yip Man

Ving Tsun Kung Fu was in die tijd relatief onbekend. Yip Man was de enige bekende leraar en Wong had nog nooit de kans gehad om een echte Ving Tsun-vechter mee te maken. Op een dag echter stelde zijn neef hem voor aan Ao Yuing Ming, een van de jonge leerlingen van Yip Man. Ao stond op het punt om een wedstrijd te houden met een beoefenaar van de Zuidelijke Bidsprinkhaanstijl die Law Bing heette. Ofschoon Ao veel jonger, zwakker en minder ervaren was dan Law, kon iedereen die erbij was duidelijk zien dat Ao's gevechts- kunst technisch superieur was. Hierdoor overtuigd besloot Law om Ving Tsun te gaan leren. De wedstrijd eindigde vriendschappelijk en Yip Man had er een nieuwe leerling bij.

Wong was echter nogal sceptisch over dit nieuwe Kung Fu-systeem, totdat hij bij toeval een van Yip Mans gevorderde leerlingen observeerde, Lok Yiu, die aan het spelen was met Lam, een beoefenaar van de Noordelijke Bidsprinkhaanstijl. Lok Yiu was zo vaardig dat het leek alsof hij het hele gebeuren als een grap zag. Dit maakte genoeg indruk op Wong om zijn nieuwsgierigheid verder te prikkelen; hij wilde Yip Man ontmoeten. Tijdens de Nieuwjaars- viering, als alle mensen in Hongkong thuisblijven, ging Wong, toen 17 jaar oud, op zoek naar zijn buurman, niemand minder dan Law Bing, in Yip Mans school. Law was er niet, maar er waren wel enkele beginnende leerlingen die Chi Sau (controlerende handen) trainden. Wongs eerste indruk van deze methode was allesbehalve positief. Voor hem was het een onpraktische vorm van bewegen, die de mogelijkheden van een vechter beperkt en geen rekening houdt met een aanval die niet recht van voren komt. Hij maakte de bekende fout de spot te drijven met de stijl en hem minder praktische te vinden dan het westerse boksen.

Yip Man observeerde dit alles zeer rustig. Zoals wel verwacht kon worden daagde een van de leerlingen Wong uit. Het liep uit op een korte ontmoeting. Wongs tegenstander lag binnen enkele seconden op de grond. Yip, die enigszins van streek raakte, vroeg of Wong een van zijn meer gevorderde leerlingen wilde uitproberen, zijn eigen neef Lo Man Kam bijvoorbeeld. Wong ging akkoord.

Ditmaal was zijn tegenstander een serieuzere vechter, maar Wong gooide hem door de school als een lappenpop. Yip, nu kokend van woede door alle beledigingen die hij van Wong had moeten slikken, vroeg of Wong hemzelf misschien wilde uittesten.

Terugdenkend aan het incident met zijn eigen bokstrainer en opmerkend dat Yip op hem in verhouding nogal over the hill leek (Yip was 59 jaar oud), kwam Wong tot de conclusie dat deze strijd een makkie zou zijn. Al had Yip grote handen en sterke onderarmen, toch dacht hij deze dunne oude man snel te kunnen maken door wat opvallend voetenwerk en door om hem heen te draaien.

Yip was verreweg de betere strateeg. Hij manoeuvreerde behoedzaam zijn tegenstander in een hoek en net toen Wong halverwege een trap naar het middenrif was, duwde Yip hem tegen zijn borst en viel hij uit balans tegen de muur. Yip overbrugde zeer snel de afstand en vuurde zes of zeven snelle stoten op Wongs lichaam af, net hard genoeg om hem te laten weten dat hij in staat was om hem echte schade toe te brengen als hij dat gewild had.

Wong was verbaasd door de snelheid en controle van Yip. Hij wist dat hij eindelijk een meester gevonden had en vroeg toestemming om bij Yip in de leer te gaan. Yip echter meende dat Wong niet echt oprecht was in zijn verzoek en was net van plan om hem af te wijzen toen Yip Bo Ching, een veel verder gevorderde leerling, binnenkwam. Bo Ching was midden dertig en zo sterk als een os. Iedereen noemde hem de "grote tandenborstel" (dai chat), een bijnaam die hij had gekregen omdat hij zo trots op zichzelf was en omdat ze

Wong Shun Leung, Yip Man Wong Shun Leung Wong Shun Leung
Wong Shun Leung, Mook Yan Chong Wong Shun Leung in Hilversum Wong Shun Leung

vonden dat hij een tegenstander kon verslaan door alleen maar te bluffen (in het Chinees: overdrijven = tandenpoetsen). 

Hier stond een nieuwkomer voor hem waarop hij zijn vaardigheden kon testen, dus besloot hij de strijd aan te binden met Wong. Ditmaal zou Wong een rondje door de mangel gehaald worden. Bo Ching stootte en trapte hem door de zaal. Wong was niet iemand die zich hierdoor liet ontmoedigen en enkele dagen sloot hij zich officieel aan en werd een van Yip Mans leerlingen. Yip Man gaf Wong de bijnaam "kleine tandenborstel" (sai chat), omdat Wong duidelijk kleiner en jonger was dan Yip Bo Ching en ook de gewoonte had nogal te overdrijven.